در خاکهای شنی، خاک های غنی از مواد آلی و خاک های شدیدا آبشویی شده، قابلیت دسترسی سیلیس برای گیاهان معمولا پایین است. در سایر خاک ها اکثرا، سیلیس دومین عنصر فراوان است. سیلیس به راحتی با اکسیدهای آهن، آلومینیوم، منگنز و کانی های خاک که سیلیس را برای جذب توسط گیاه غیر ممکن می کند، تثبیت می شود. عصاره محلول خاک می تواند شامل ۰.۱ تا ۰.۶میلی مول سیلیس قابل استخراج باشد. سیلیس می تواند به فرم اسید مونو سیلیسیک در محلول خاک و به صورت اسید پلی سیلسیک در خاک و درکانی های سیلیکاتی یافت شود. در محلول های آبی قلیایی شدن pH باعث افزایش تبدیل فرم پلی سیلیسیک خاک به مونو سیلیسیک اسید قابل انحلال می شود. در pH حدود 9 قابلیت دسترسی سیلیس در آب، بیشترین حالت است ولی بلعکس مقدار سیلیس در محلول خاک در pH پایین خاک به دلیل افزایش هوازدگی کانی های سیلیکاته زیاد می شود. فسفر و سیلیس در نشستن بر روی سایت های رس خاک با هم رقابت دارند. ادامه خواندن “کاربرد سیلیس درخاک”
