آلودگی آب واقعیت آلودگی آب”در چاه تف نکنید – ممکن است از آن آب بنوشید!”آب یک ماده منحصر به فرد است، زیرا می تواند به طور طبیعی خود را تجدید و پاک کند، با اجازه دادن به آلاینده ها برای ته نشین شدن (از طریق فرآیند رسوب) یا تجزیه، یا با رقیق کردن آلاینده ها تا جایی که در غلظت های مضر نباشند. با این حال، این فرآیند طبیعی زمان می برد که مقادیر زیادی از آلاینده های مضر به آب اضافه می شود.
انسان ها روز به روز بیشتر از موادی استفاده می کنند که منابع آبی را که ما از آنها می نوشیم آلوده می کنند. در ده سال گذشته، شکوفه های جلبک سبز آبی بزرگ در قسمت شمالی دریاچه وینیپگ ظاهر شده است. اینها در اثر فسفر اضافی در آب ایجاد می شوند.
امروزه مصرف کود 15 برابر بیشتر از سال 1945 است. تعطیلی سواحل به طور فزاینده ای رایج می شود.
فهرست آلاینده ها طولانی است و نشانه های آلودگی آب اطراف ما را احاطه کرده است، اما نکته اینجاست: ما در حال ریختن آلاینده ها به قسمت کوچکی از آب روی کره زمین هستیم که برای نوشیدن مناسب است.
آلودگی چیست؟آلودگی را می توان از چند جهت تعریف کرد. آلودگی آب زمانی اتفاق میافتد که انرژی و سایر مواد آزاد میشوند و کیفیت آب را برای سایر کاربران کاهش میدهند. آلودگی آب شامل تمام مواد زائدی است که به طور طبیعی توسط آب تجزیه نمی شوند. به عبارت دیگر، هر چیزی که به آب اضافه شود، بیش از توانایی آن برای تجزیه آن، آلودگی است. آلودگی در شرایط خاصی می تواند ناشی از خود طبیعت باشد، مانند زمانی که آب در خاک هایی با اسیدیته بالا جریان می یابد. اما اعمال انسان مسئول آلاینده هایی است که وارد آب می شوند.
این همه آلودگی از کجا می آید؟
دو منبع اصلی آلودگی آب وجود دارد. منابع نقطه ای و منابع غیر نقطه ای
منابع نقطهای شامل کارخانهها، تأسیسات تصفیه فاضلاب، سیستمهای سپتیک و سایر منابعی است که به وضوح آلایندهها را به منابع آب تخلیه میکنند.
شناسایی منابع غیر نقطه ای دشوارتر است، زیرا نمی توان آنها را در یک مکان خاص ردیابی کرد. منابع غیر نقطه ای شامل رواناب شامل رسوب، کود، مواد شیمیایی و فضولات حیوانی از مزارع، مزارع، سایت های ساختمانی و معادن است. محلهای دفن زباله نیز میتوانند منبع غیرنقطهای آلودگی باشند، اگر موادی از محل دفن زباله به منابع آب نفوذ کنند.
آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) آلودگی آب را به شش دسته زیر تقسیم می کند:
1. زباله های زیست تخریب پذیر عمدتاً از زباله های انسانی و حیوانی تشکیل شده است. هنگامی که زباله های زیست تخریب پذیر وارد منبع آب می شوند، زباله ها منبع انرژی (کربن آلی) برای باکتری ها فراهم می کنند. کربن آلی به دی اکسید کربن و آب تبدیل می شود که می تواند باعث آلودگی جو و باران اسیدی شود. این شکل از آلودگی بسیار گسترده تر و مشکل سازتر از سایر انواع آلاینده ها مانند زباله های رادیواکتیو است. اگر مقدار زیادی مواد آلی در آب وجود داشته باشد، باکتری های مصرف کننده اکسیژن (هوازی) به سرعت تکثیر می شوند، تمام اکسیژن موجود را مصرف می کنند و تمام آبزیان را از بین می برند.
2. مواد مغذی گیاهی مانند فسفات ها و نیترات ها از طریق فاضلاب وارد آب می شوند و جریان دام و کود. فسفات ها و نیترات ها نیز در ضایعات صنعتی یافت می شوند. اگرچه این مواد شیمیایی طبیعی هستند، 80 درصد نیترات ها و 75 درصد فسفات های موجود در آب توسط انسان اضافه می شوند. هنگامی که مقدار زیادی نیتروژن یا فسفر در منبع آب وجود دارد
(0.3 قسمت در میلیون برای نیتروژن و 0.01 قسمت در میلیون برای فسفر)، جلبک ها شروع به رشد می کنند. هنگامی که جلبک ها شکوفا می شوند، آب می تواند سبز و کدر شود، احساس لزج کند و بوی بدی بدهد. علف های هرز شروع به رشد کرده و باکتری ها پخش می شوند. گیاهان در حال تجزیه، اکسیژن موجود در آب را مصرف می کنند، زندگی آبزیان را مختل می کنند، تنوع زیستی را کاهش می دهند و حتی آبزیان را از بین می برند.
این فرآیند که اوتروفیکاسیون نامیده می شود، یک فرآیند طبیعی است، اما به طور کلی در طول هزاران سال رخ می دهد. اوتروفیکاسیون به دریاچه اجازه می دهد پیر شود و غنی تر از مواد مغذی شود.
بدون آلودگی مواد مغذی، این ممکن است 10000 سال طول بکشد، اما آلودگی می تواند این فرآیند را 100 تا 1000 برابر سریعتر انجام دهد.
3. گرما می تواند منبع آلودگی آب باشد. با افزایش دمای آب، مقدار اکسیژن محلول کاهش می یابد. آلودگی حرارتی می تواند طبیعی باشد، در مورد چشمه های آب گرم و حوضچه های کم عمق در تابستان، یا توسط انسان، از طریق تخلیه آبی که برای خنک کردن نیروگاه ها یا سایر تجهیزات صنعتی استفاده شده است.
ماهی ها و گیاهان برای زنده ماندن به دماها و سطوح اکسیژن خاصی نیاز دارند، بنابراین آلودگی حرارتی اغلب تنوع آبزیان را در آب کاهش می دهد.
4. رسوبات یکی از رایج ترین منابع آلودگی آب است. رسوب از مواد معدنی یا جامد آلی تشکیل شده است که از خشکی به منابع آب شسته یا دمیده می شود.
شناسایی آلودگی رسوبی دشوار است، زیرا از منابع غیرنقطه ای مانند عملیات ساختمانی، کشاورزی و دامداری، قطع درختان، سیل و رواناب شهری ناشی می شود.
5. مواد شیمیایی خطرناک و سمی معمولاً مواد ساخت بشر هستند که به درستی مورد استفاده قرار نمی گیرند یا دفع نمی شوند. منابع نقطه ای آلودگی شیمیایی شامل تخلیه های صنعتی و نشت نفت است.
منابع غیر نقطه ای آلودگی شیمیایی عبارتند از رواناب از جاده های آسفالته و رواناب آفت کش ها.
بسیاری از مردم فکر می کنند که صنایع بیشترین میزان آلودگی شیمیایی را تولید می کنند. اما استفاده خانگی و شخصی از مواد شیمیایی می تواند به میزان قابل توجهی به آلودگی شیمیایی کمک کند.
پاک کنندههای خانگی، رنگها، رنگها و حلالها نیز سمی هستند و وقتی در فاضلاب ریخته میشوند یا در توالت میروند، تجمع مییابند. در واقع یک قطره روغن موتور استفاده شده می تواند 25 لیتر آب را آلوده کند!
و افرادی که از آفت کش ها در باغ ها و چمن های خود استفاده می کنند، ده برابر بیشتر از یک کشاورز در هر هکتار آفت کش استفاده می کنند!
6. آلاینده های رادیواکتیو شامل تخلیه فاضلاب از کارخانه ها، بیمارستان ها و معادن اورانیوم است. آلاینده های رادیواکتیو می توانند خطرناک باشند و سال ها طول می کشد تا مواد رادیواکتیو دیگر خطرناک تلقی نشوند.
دسته هفتم آلودگی آب را اضافه کنیم. داروها و محصولات مراقبت شخصی از جمله داروها، لوسیون ها و صابون ها در غلظت های فزاینده ای در دریاچه ها و رودخانه ها یافت می شوند. دانشمندان کشف کرده اند که بسیاری از PPCP ها به عنوان مختل کننده های هورمونی عمل می کنند، به این معنی که هورمون های مصنوعی موجود در محصولات با هورمون های طبیعی در حیوانات، به ویژه ماهی هایی که در آب زندگی می کنند، تداخل دارند. تحقیقات کافی برای تعیین اثراتی که PPCP ها می توانند روی انسان داشته باشند، انجام نشده است، اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد این مواد شیمیایی ممکن است تا حدی مسئول افزایش سرطان و نقایص مادرزادی باشند.
