1) تبادل یونی
2) استفاده از فسفاتها
3) آهن رباهای دائمی
4) ضد رسوب الکترومغناطیسی
1)روش تبادل یونی : دراین روش، یون های مزاحم کلسیم و منیزیم را معمولاً به کمک رزین از آب خارج می کنند . دستگاه های تبادل یونی نیاز به مخزنی دارند که مملو از ((رزین های)) تبادلی است و رزین ها را باید مجدداً احیاء کرد . یون های کلسیم و منیزیم از آب خارج می شوند و سدیم جایگزین آن می شود از این طریق سختی آب کاهش یافته، مهار می شود . البته جایگزین شدن سدیم نیز مشکلاتی را به همراه دارد .
2)استفاده از فسفات ها : فسفات ها نیزیکی ازعوامل مقابله و مهار یون های آهن و سختی آب به شمارمی روند. به علاوه این مواد با تشکیل یک لایه ی نازک خنثی بر روی سطوح فلزی و ایفای نقش پوشانندگی ، خوردگی فلزات را مهار می کنند .
بلورهای ((پُلی فسفات)) را در محفظه هایی در مسیر جریان آب قرار می دهند . با عبور آب از فیلتر، بلورهای پُلی فسفات به تدریج حل شده و وارد آب می شوند . در حقیقت با این عمل، پلی فسفات ها، یون های کلسیم و منیزیم محلول را احاطه و محاصره می کنند و تمایل آنها را برای ته نشین شدن و تشکیل رسوب کلسیت کاهش می دهند . عیب این روش این است که فسفات ها غذای مورد علاقه ی باکتری ها هستند بنابراین مشکل دیگری به وجود می آید و آن ، مشکل رشد باکتری ها است . ضمناً با تمام شدن بلور فسفات ها ، باید دوباره مخزن را از این مواد پر کرد و در ابعاد صنعتی فاقد توجیه اقتصادی می باشد . ادامه خواندن “چهار روش اصلی دربرطرف کردن آثار آب سخت”
